Nee, wij hebben ons niet onder de Jonge Aarde-creationisten begeven, die wat wonderlijke luitjes die onder andere geloven dat de mensen met dinosauriërs - of -saurussen - uit wandelen zijn gegaan of door hen werden opgegeten, tot de leuke hagedissen ca. 2.500 jaar geleden op meester Noah, zijn gezin en een kleine privédierentuin na, het slachtoffer werden van de zondvloed, die de op dit punt niet bijzonder lieve God als kleine algemene strafmaatregel had bedacht.

Tja tot zover, zo maf - maar laten we ons eens voorstellen dat het echt zo zou zijn geweest, meester Noah zou zijn ark echt hebben gebouwd en zou van de mier tot de zebra alles uitgenodigd hebben wat er zo rondkruipt en vliegt. En dan zou de kleine Rex gekomen zijn en zou ook hebben meegewild, wat de Bijbelse scheepsingenieur in een behoorlijk dilemma zou hebben gebracht, omdat hij, ook zonder Jurassic Park te kennen, heel goed geweten zou hebben wat Rexi op zijn ark zou hebben aangericht, als hij wat gegroeid zou zijn.
En dus heeft hij hem met pijn in het hart achtergelaten (en alle andere sauriërs ook) en hij is daarmee praktisch schuldig aan het uitsterven van de leuke hagedissen. Snik.

Wij herdenken deze treurige gebeurtenissen met onze gegarandeerd Bijbelvaste Sorry Rex mok. Dankzij deze mok weten we nu eindelijk waarom de dinosauriërs echt zijn uitgestorven. God zij dank.